(N) We zijn vanmorgen eerst bij een radarstation bij Stoksness gestopt, waar een kolonie zeehondjes huist. Toen we, na er een heel stel gezien te hebben, weer verder reden, ging Agust haaienvlees zitten eten. In de bus. Die dus gelijk vergeven was van de stank. Zelfs degenen die het vlees nog wel lekker vonden, vonden dit toch niet aangenaam zodat we hem uitdrukkelijk verboden hebben om in de bus haaienvlees te eten! Gelukkig konden we al gauw weer een stukje wandelen in de frisse buitenlucht, waarbij we trollenbroodjes hebben gezocht; twee stenen die precies op elkaar passen. Geluncht hebben we in Teigerhorn, bij een stenenmuseum-pje, om met Marjolein te spreken. Na de lunch zijn we doorgereden naar een haventje in Seidsfjordur, alwaar we met de boot naar Strakkahlid zouden gaan. Dat gaf nog een heel gedoe want nadat we alle bagage in de boot hadden geladen, kregen we te horen dat we misschien met een andere boot zouden gaan. De boot was ook eigenlijk meer een bootje, waar we waarschijnlijk toch niet met zijn allen (en de bagage) in zouden passen. Dus werden het uiteindelijk twee bootjes. (T) Ik was wat blij dat we weer aan wal waren. Ik vond het maar niks guur weer en ik wist niet hoe lang en hoe ver het was. Ik begon een beetje ziekjes te worden.

(N) In Strakkahlid aangekomen moesten we eerst een steile helling op en dan nog drie kwartier lopen. Friedie duwde me weer (vond ze zelf erg prettig) dus toen de wagen met de bagage langs kwam, begonnen we te liften. Namen ze alleen mij mee! Zat ik daar ingeklemd tussen Agust en de chauffeur. Maar goed, Strakkahlid bestaat slechts uit een boerderij met wat logies en kampeergelegenheid. Een deel van ons kon nog binnen slapen maar een aantal moest buiten in een tent! Suzanne bood zich gelijk aan, leek haar wel spannend en sliep samen met Marjolein in een tentje. In een van de kamers stond ook een twijfelaar waar je dus best met zijn tweeen in kunt slapen maar Twan had hem zich al toegeëigend. Erg asociaal natuurlijk dus mocht hij uit drie schone dames kiezen om hem gezelschap te houden (grote grijns). Het was moeilijk kiezen maar de keuze viel uiteindelijk op Eugenie.

(T) Even correctie in overleg beslist. Het was een heel gedoe. Peter die tussen de snurkende Duitsers uiteindelijk ging slapen. Wie ging er bij Suzanne slapen? Wie gaat er naast Twan? Ik geloof ook niet dat ik heb kunnen kiezen. Maar samen met Eugenie vond ik prima.

(N) Niemand hoefde vandaag corvee te doen want de vrouw des huizes kookte voor ons. Echt IJslandse; soep met gekookte aardappels in schil en (soep)vlees. In de kamer waar we aten stond een cassetterecorder en Hans had een gezellig bandje bij zich waarmee we luidkeels meezongen. Tot grote verbijstering van de IJslanders die ons maar erg vreemd vonden. Maar na vanavond was oe-aah zo’n beetje ons lijflied.

(T) Inderdaad een gezellige leuke avond gehad. Ik zie Marjolein nog kijken van verbazing. Toen kwam de nacht waar Eugenie en ik heerlijk sliepen