Deze reis was wel heel bijzonder. Deze reis is voor normale mensen niet weggelegd. Wie gaat in een privévliegtuig naar Edinburgh en verblijft daar drie nachten in het GlenEagles hotel waar een kamer minimaal 365 pond kost. Ik heb vijf dagen mogen ervaren wat luxe is. Ik was even in een andere wereld beland. Ik was even in een wereld hoe een popster zich zou voelen.

De reis startte woensdag om 17.00. Bijna iedereen had vandaag gewoon gewerkt. Rond half 5 kwamen de partners. Koffers in de bus en om kwart over vijf vertrokken we met de bus. We wisten nog steeds niet waar we naar toe zouden gaan. We hadden naar aanleiding van de laatste tips toch wel het grote vermoeden dat het Schotland, Edinburgh zou moeten zijn. Dus in de bus waren we aan het kijken hoe de bus rijdt. De bus ging niet richting Amsterdam, Rotterdam of Düsseldorf. Het werd lekker vlakbij, Eindhoven Airport. In een aparte ruimte werden we verwelkomd. Daar stond een hapje en een drankje voor ons klaar. Het eerste glas champagne van de komende dagen was een feit. Niet uren van te voren aanwezig zijn, maar gewoon na een hapje in een drankje meteen het vliegtuig instappen. En uiteraard werden we in het vliegtuig ook weer verwelkomd met champagne.
Om 18.00 gingen we de lucht al in op naar …. Na een kwartier pakte Henk onze baas de microfoon en kwam met de antwoorden waar we maanden op hadden gewacht. Ja, we hadden het uiteindelijk juist. We gaan naar Edinburgh. Ook legde hij toen de tips uit die hij had gegeven. Daar kwam ik achter dat hij ook dwaalsporen legde in de tips. Zo had de kleur groen of de houten achtergrond helemaal geen betekenis. De diamanten verwezen naar double diamonds, een groots internationaal golf toernooi dat onder andere in 1976 (de oprichting van T&T) op GlenEagles was gespeeld. De tweede tip had iets te maken met een bandje uit Schotland ofzo. Die rare kruizen stonden op hun albumhoes. We hebben het niet kunnen vinden. De derde tip hadden we geraden. Deze verwees naar Braveheart. Een reef horloge met een hart, maakt Braveheart. Een schotse legende. Schotland werd vervolgens bevestigd met dat we rekening moesten houden met een bui en op het laatst met de weersvoorspelling dat volledig aansloot bij Edinburgh. Dus geen Madeira, Ibiza, Lapland, Malta, Griekenland. We hadden het idee dat Henk na IJsland zou kiezen voor een zonnige vakantie. Maar eigenlijk kwam het met de zon wel goed in Schotland. Ook daar ben ik bruin van teruggekeerd. Voor Henk stond Schotland lang op zijn wensenlijstje. In het vliegtuig kregen we ook nog een uitnodiging. Een uitnodiging om aan een casting mee te gaan doen. Henk had geïnvesteerd in de film Full House en als tegenprestatie mocht iemand van ons een rol gaan krijgen in de film. Het was een Nederlandse film met onder andere acteurs als Anna Drijver, Tycho Gernandt, Thom Hofman en Ilse de Lange deed de titel song. Op Gleneagles stond een team klaar staan die ons de komende dagen zou gaan volgen in het zoeken naar de beste kandidaat om een rol in de film te gaan vertolken. Daarnaast kregen we ook een lijstje met spelregels voor een moordspel. In ander half uur vlogen we naar Edinburgh. Ook daar waren we in een mum van tijd in de bus. Ik denk dat het 10 minuten heeft gekost. Van vliegtuig naar bus op weg naar het GlenEagles hotel. Op weg naar het hotel konden we al genieten van de rouwe natuur, prachtige vergezichten. De heuvels, weilanden met schapen, de stenen muurtjes, een wild hert of fazant. En toen kwamen we aan op Gleneagles. Het was een gigantisch groot oud hotel, midden in de natuur omringd door vele hectare golfcourses. Op Gleneagles werden we enthousiast verwelkomd door het team achter de film FullHouse. Het inchecken ging vlot en toen door de gangenstelsel van Gleneagles op zoek naar onze kamers. Ik deed de kamerdeur open en zag een hotelkamer waarin ik nog nooit in was verbleven. Alles was heel ruim opgezet, de badkamer, het bed, etc. Genoeg comfort voor de komende dagen. Na me even opgefrist te hebben werden we verwacht voor een hapje in een drankje in een zaaltje in het hotel. Daar maakte we kennis met het team van Full House. Ze stelde zich voor en maakte hun plannen bekend. Maar in de loop van de avond mengde zich er nog twee andere personen in de groep. Eerst kwam een cameraman binnen gelopen. Hij was blijkbaar niet gewenst door het team van Full House. Hij hoorde er niet bij, maar de cameraman zelf vond van wel. Hij had ook geïnvesteerd in deze film. Het was trouwens een woest aantrekkelijke man voor de dames. En niet zoveel later kwam ook nog een journalist binnen. Deze was uitgenodigd door het productiebedrijf om een stuk te schrijven over de totstandkoming van de film. We raakte met deze team zo aan de praat. En het was te merken dat bij hun onderling allerlei spanning waren. En plots werd de regisseur van het team ziek. Hij werd lijk bleek en moest overgeven. De regisseur werd acuut naar het ziekenhuis gebracht. Verbijsterd bleven we achter. We kregen signalen dat hij vergiftigd zou zijn. Ondanks de vergiftiging was het zo gezellig, dat het voor sommige nog half 2 werd. Wie zou de vergiftiging op zijn of haar geweten hebben? Met deze vraag gingen we de nacht in. In onze kamer lag het programma voor de volgende dag en een tip. Een tip die zou kunnen helpen naar het vinden van de moordenaar. Op het programma voor morgen staan de high land games en een whiskyproeverij.