Ik heb voor vandaag een relaxt dagje ingepland. Na drie dagen op de brommer heb ik behoefte aan even niks. Ik heb heel wat meegemaakt. Ik kan een positief en een wat minder verhaal vertellen. Tja, dat heb je in een avontuur.  Ik besloot om de boleven plateau te ontdekken. Ik had er veel goede dingen over gehoord en het leukste was dat met de brommer te doen.
De eerste dag zag ik twee watervallen. De laatste waterval was in tad lo. Een klein dorpje aan de waterval. Dat was de mooiste waterval vond ik. ’s Avonds ontmoette ik nog een paar belgen aan de top van de waterval en ’s avonds nog een paar nederlanders in de guesthouse. Ik heb weer allerlei adviezen gekregen. De volgende dag wilde ik naar sekong gaan. Op deze route liggen geen watervallen, maar na sekong wel. Maar het was genieten om door het plateau te rijden. Hele mooie landschappen. Onderweg keer op keer kinderen die hun handen om hoog staken als ik voorbij kwam.  Op een splitsing zag ik een tempel en ben daar even gaan kijken. Ik ontmoette daar een local. Hij wilde mij zijn dorp en familie laten zien. Hij was leraar engels in pakse. Het was een beetje aftasten van kan ik hem vertrouwen, maar ik zat goed met mijn intuitie. We gingen langs zijn zus, schoenmoeder, vader en daarna zijn familie. Zijn familie leefde in een traditionele hut zeg maar. Die je overal ziet langs de weg. Ik mocht binnenkomen, schoenen uit, en op de vloer wat gedronken en daarna begon hij wat eten voor me klaar te maken.  Het werd een hele zoute aangebrande ei, maar dat had een reden. Ik ging even kijken in de keuken hoe het eten voorbereiden ging en liep daarna weer terug. Maar ik was vergeten dat er een glas op de vloer stond en jawel. Bingo, ik stap met mijn voet vol in het glas. Een snee in mijn voet, bloeden bloeden. Ik voelde me wel heel erg ongemakkelijk. Heel het dorp komt naar je kijken, sowieso om dat je blank en lang bent en dan nog dit erbij. Maar ze waren heel behulpzaam. Eerst het laten stollen en toen schoongemaakt met alcohol. Het zal wel rijstenwodka ofzo zijn geweest. En toen gaasje en verband erover. Ik had gelukkig mijn first aid kitje bij me. Want ik had mijn backpack in pakse laten staan.
Ondertussen was het ei wat aangebrand natuurlijk. Nadat het weer ging hebben we nog wat gegeten en zijn we nog naar het centrum geweest van het dorp.  Hij stelde voor om in het dorp te blijven (slapen), maar ik wilde naar een plek waar ik eventueel snel naar een dokter kon als dat nodig was. Ik besloot dus om door te rijden naar sekong.  Het was bijzonder om zo dicht bij de familie te zijn. In sekong vond ik een guesthouse en daar ontmoette ik een engelse en nieuwzeelandse jongen en een israelisch stelletje. Ik heb ’s avonds met hun lekker gegeten, was gezellig. Het was grappig met 5 brommers zo achter elkaar te rijden. Het voelde als een motor geng. De volgende dag twee watervallen bekeken bij sekong en daarna weer terug gereden richting paksong. Onderweg stopte ik bij een supermarkt en heb wat spulletjes als zeep, wc papier, snoep, koekjes enzo gekocht voor het dorpje waar ik gast was.  Het was een hele zoektocht om de juiste zandpad te vinden naar het dorpje, maar ik heb het gevonden. Het voelde erg fijn om zoiets terug te doen. Het werd een lange rit. Het eerste idee was om in paksong te slapen, maar ik wilde terug naar pakse. Ik kon moeilijk lopen met mijn voet en was ook moe. Dat moeilijk lopen bleek nog weer eens toen ik flink op mijn bek ging. Het had net hard geregend en na paksong had je de mooiste waterval op de route schijnbaar. Dus ik er naar toe. Het was glibberig en ik die moeilijk kan lopen op mijn teva’s, boem. Ik was er klaar mee. Het zat me niet mee. Onderweg viel het ook nog met bakken uit de hemel.
O ja, ik ben nog over een zwarte slang gereden met mijn brommer. Ik kon hem niet meer ontwijken. Ik was best geschrokken. En later kwam ik een adder tegen aan de andere kant van de weg die klaar stond om aan te vallen.

Ik ben nu weer in pakse. Ik wil hier even goed uitrusten. De snee in mijn voet is goed aan het genezen. Ik heb het goed schoengemaakt.