Ik ben een dikke week nu hier op elephantsworld. De eerste dagen was het echt even schakelen.
Geen standaard water of stroom en daarnaast kwam het ook wat chaotisch op me over en het kon er overdag behoorlijk warm zijn. Hier moest ik mijn weg in gaan vinden. Toen ik arriveerde op elephantsworld had ik ook last van een ontsteking.  Ik ben meteen naar het ziekenhuis gegaan. Ik kreeg antibiotica en een zalfje mee. Nadat ik antibiotica ben gaan slikken ging de ontsteking weg. Gelukkig! Ik ben de hele week niet met de olifanten in de rivier gegaan vanwege mijn ontsteking. Dat is nu juist eigenlijk het leukste van de dag.
Maar langs de kant zitten is ook niet erg. Het is prachtig om te zien hoe de olifanten en de mensen genieten.
Na een week hier als vrijwilliger rond te lopen, hoor ik er echt bij. Ik word in veel dingen betrokken en krijg verantwoordelijkheden. In het begin kreeg ik wel veel informatie.
Het is hier ook een totaal andere cultuur. Dat is ook aanpassen en ook boeiend. Wat me bijvoorbeeld verbaasd is dat hier gebouwd wordt en niemand weet wat er gebouwd wordt. De vrouw van de eigenaar doet de bouw, maar er wordt niet gecommuniceerd naar anderen. Een ander ding wat me opvalt is dat alles van iedereen is, bijvoorbeeld Laat je je cola fles staan, de volgende dag staat het er niet meer. Ze leven hier van dag naar dag.
Hoe ziet een dag van mij eruit. Ik sta ’s ochtends op rond half 8. Ik ben dan al wakker van de hanen die kraaien of andere geluiden. Ik loop naar de badkamer en neem een douche. Dat wil zeggen ik pak een emmer water gooi het over me heen, inzepen en weer een paar emmers water en klaar. Tandenpoetsen niet met water uit de kraan maar met water uit de fles. Iedere dag mijn wasje weer doen. Geen wc doortrekken maar een emmer water in de wc gooien. Het slapen gaat trouwens goed. Ik slaap in “the white house”. Rond 10 uur komen de toeristen en gaan we de olifanten eten geven en daarna naar de rivier waar de olifanten naar toe gaan. Vervolgens gaan we stickyriced maken, een rijstbal met pompoen. Dit is voor de oude olifanten die geen tanden meer hebben. In de middag hebben we een lekkere lunch (het eten is heerlijk) en daarna gaan we met de mahouts naar een plek om gras te snijden of bananenbomen om te hakken. Dit is voer voor de olifanten. Daarna gaan we ballen maken van de stickyriced en daarna gaan we naar de rivier en gaan de toeristen met de olifanten en de mahouts in het water. Dan nog de olifanten eten geven en dan is het de einde van de dag voor de toeristen. We moeten dan nog opruimen en de koeien naar het dorp brengen van de mahouts hier op het park en ze melk geven. Na 5 uur zijn we klaar en om 6 uur staat het eten voor ons klaar.
Ik heb hier geen internet en dat is wel een beetje afkicken, ook geen tv. Het zijn rustige avonden. Met een lichtje aan, samen met de vrijwilligers aan tafel kletsen of een potje kaarten en dan al weer rond 8 uur ’s avonds naar bed.
We krijgen ’s avonds te horen hoeveel toeristen er komen. Het is nu laagseizoen en er komen ongeveer  tussen de 0 en 6 toeristen op een dag.
Ik heb nog steeds moeite om de 11 olifanten uit elkaar te houden. Ik weet veel inmiddels maar de namen bij de olifanten vind ik het moeilijkst. Er zijn inmiddels al weer twee vrijwilligers vertrokken, michel (nederland) en sarah (belgie). En nu weer twee nieuwe, Rebecca (Engeland) en Ariadne (Costa Rica). Dus na een week nederlands kletsen, wordt het nu engels. Gisteravond hebben we een afscheidsfeestje gehad voor Michel. Ik vond het erg gezellig. De mahouts waren er ook bij. Dat zijn jonge jongens die vooral uit birma komen die zorg dragen voor een olifant. Ze waren al snel dronken en dat bracht leuke gesprekken. Ze kunnen met een biertje op ineens toch best wel wat engels.  Op een of andere manier vinden ze het leuk om over “ladyboys” te praten.
Ik ben ook een keer snel naar een olifant moeten gaan in het bos. De olifant was omgevallen en kon niet meer opstaan. Ik en de mahouts probeerden de olifant op te tillen. Een olifant weegt al gauw 1500 kilo of meer. Het lukte ons bijna maar de olifant kon haar benen niet strekken. De olifant had al veel van zijn krachten verloren. Zij had moeite met adem halen en met haar spijsvertering. Liggen voor een olifant is geen natuurlijke houding. Het heeft de hele ochtend geduurd. We hebben de olifant een infuus moeten geven om weer op krachten te komen en daarna hebben we een soort van hijskraan laten komen om de olifant omhoog te krijgen. Nu een paar dagen later is olifant nog steeds aan het herstellen. Ze heeft nog weinig eetlust.
Ik ben dus echt heel dicht bij de olifanten en dat blijft opletten. De slurf van een olifant is erg sterk. Dat voel je als je hem eten geeft. Als hij kwaad wil kan hij bij je pols grijpen en zo de lucht in gooien. Een olifant heeft zo geprobeerd mijn pols beet te pakken. Dat lukt hem niet, maar ik kreeg wel een kleine klets met zijn slurf. Ik was niet de eersten, vele vrijwilligers hadden het zelfde meegemaakt.
In de middag als de toeristen weg zijn, gaan de mahouts weer hun eigen gang. Ze gaan voetballen of vissen. Het is leuk omdat samen met hun te doen. Je hebt al snel veel lol samen. Ik ben blij dat ik weer mijn draai heb gevonden. Het is erg interessant om zo dicht bij de olifanten te zijn. Olifanten world is ook een kleine platte organisatie en dat zorgt ervoor dat je ook betrokken wordt bij andere dingen, dat kan financieel zijn, technische klusjes, internet, enz.  Het bestaat nog maar 4 jaar en groeit snel. Ze staan bijvoorbeeld hoog in tripadvisor. Elephants world is een organisatie dat echt in opbouw is en waar net zoals iedere organisatie dat op vrijwilligers draait het budget zeer beperkt is. Des ondanks zijn ze flink bezig. Ze willen extra land aankopen, nieuwe olifanten uit hun leiden halen en naar elephants world brengen en ze zijn bezig met het bouwen van nieuwe gebouwen en ze hebben nog heel meer ideeen.
De toeristen die hier komen zijn erg enthousiast en hebben bewust gekozen voor deze organisatie.
Bij deze organisatie hoeven de olifanten geen trucjes te doen of met 3 mensen op de rug door de jungle 8 uur per dag hetzelde rondje te gaan lopen. De olifanten mogen hier genieten van hun “oude” dag. Ze hebben de  filosofie, de olifanten werken niet voor ons, maar wij werken voor de olifanten.