De volgende dag gingen we buiten de medina naar een wijk waar meer de locals zijn. Hier waren ook minder toeristen, al viel het sowieso erg mee met de toeristen. Op weg daarnaar toe kwamen in de Medina nog een kapper tegen. Na mijn kapperbeurt in Cambodja was het weer een leuks een kapperbeurt te krijgen in een ander land. Mijn baard ging eraf in het kleinste kapperszaakje dat ik ooit heb gezien. Het zaakje was 1 bij 2 m2 groot. Met de kappersmes scheerde hij mijn huid weer lekker glad. Dat was lang geleden. Nu weer lekker laten groeien.. 😉 Wat Marjon opviel was de pot gel van de Kruidvat. De kapper vertelde in het frans dat zijn broer uit Nederland kwam en die voor hem de gel regelde. In een parkje kwamen we een man in een pak tegen en we vroegen naar de weg. Hij liep met ons mee om ons de wijk van de locals te brengen. Hij (abdoul) vertelde dat hij zanger was. Hij zong op bruiloften. Hij was manager van het grote zangfestival dat ieder jaar plaatsvind in Fes. Met foto’s liet hij zijn familie en zijn werk zien. Het was een bekende gast in de wijk, want vele begroette hem. In een barretje dronken we met hem Marokkaanse thee.
Hij bood ons aan om samen te lunchen. Hij zou een typisch Marokkaanse gerecht voor ons halen. Zo gezegd zo gedaan.
We kregen een half marokkaans brood met daarin gedraaide worstjes gekruidgehakt. De worstjes waren gebakken op een bbq.
Marjon en ik hebben het niet helemaal opgegeten. Ik vermoed dat ik hier later ziek (diarree) ben van geworden.
Na de lunch begon hij over een haman te praten en over geld en toen kreeg ik geen fijn gevoel meer bij hem. We hebben de broodjes betaald en zijn weer verder gegaan.
Het was hier in de winkelstraatjes rustiger en ook goedkoper. Ik kocht een paar voetbalshirtjes voor mijn neefjes en marjon kocht wat voor haar zus. Vandaag was de koning van Marokko in Fes, we kwamen uit bij het paleis van de koning en het leek alsof er iets stond te gebeuren met de security en politie maar na 5 minuten hadden we zoiets van laten we maar doorlopen.
We wilden vanavond bij de ruined garden eten. Deze bordjes waren we al een paar keren tegengekomen in de steegjes en het zag er goed uit. Helaas was de ruined garden dicht, maar een jongeman wilden ons wel naar een ander restaurant brengen.
We bleven maar lopen dus op een gegeven moment hadden we zoiets we moeten ook nog terug. Als we iets zien gaan we daarin.
We vonden een loungetentje. De jongeman wilde wat commisie maar die kreeg hij niet. Hij bracht ons later weer terug naar het hotel en gaven we hem een fooi en de volgende dag aten we bij de ruined garden waar hij werkte.
In de loungetent draaide ze een heel aanstekelijk lekker nummer van Khaled. Ik ken deze zanger van Aisha, een saai nummer. Maar dit was totaal iets anders.