Na 2,5 maand zit mijn reis door zuidoost azie er bijna op. Nog een paar dagen en dan ben ik donderdag weer thuis in Nederland.
Het is een ongelofelijke, bijzondere, leerzame, geweldige reis geweest. Voor mijn reis zag ik er best wel een beetje tegen op. Voor het eerst alleen reizen en dan ook nog voor in ieder geval 1,5 maand en in een totaal andere cultuur. Waar was ik toch aan begonnen? Zou ik het wel kunnen?  Yes, I can!
Na een paar weken op reis had ik echt een trots gevoel. Het verliezen van mijn baan had mijn zelfvertrouwen niet goed gedaan. Maar nu bewees ik iedere dag dat ik wel zelfstandig was, kon relativeren, contacten maken, dingen regelen. Ik had het allemaal in me.
Ik besefte dat ik eigenlijk veel meer kan dan dat ik dacht. Het gaat om de wil. Als je iets wilt ga er dan voor. De cultuur (Boedhisme) in Azie geeft de mensen veel meer vrijheid.  Er wordt veel meer van dag naar dag geleefd. In Nederland zeggen we doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Je wordt al snel beoordeeld in plaats van geaccepteerd en zo leef je ook van wat zullen anderen er van denken? In Nederland leven we in veel angstigere cultuur als in Azie.
Tijdens mijn reis heb ik mooie gesprekken gehad. Bijvoorbeeld mensen die in hun leven een drastische keuze hebben gemaakt. Je goed draaiende IT bedrijf verkopen, gaan reizen en daarna een Guesthouse beginnen in Cambodja  en bezig zijn met ontwikkelingsprojecten  daar of met een goed betaalde baan in de IT stoppen en naar de drama school gaan en acteur en schrijver worden. Ze verdienen allemaal niet zoveel meer als vroeger, maar ze zijn zo veel gelukkiger.
Waar ik veel bewondering voor had waren de tieners die aan het reizen waren. Ze gingen vaak langer dan mij reizen 4 maanden, een jaar of totdat het geld op was. Ook al waren het tieners de manier van hoe ze in het leven stonden vond ik mooi. Ze stonden zo open voor nieuwe mensen en nieuwe avonturen.
Ook vond ik de gesprekken aan de stamtafel met de gepensioneerde nederlanders ook mooi om te horen. Ze hadden mooie verhalen over wat zij hadden bereikt  en of wat hun leven had veranderd.
Ik heb veel geleerd van de ervaring als vrijwilliger op Elephants world. Ik heb daar niet mijn draai kunnen vinden.  Maar juist daardoor merkte ik wat belangrijk voor me is. Hele waardevolle lessen! Het contrast was zo groot met  in Nederland. In Nederland is veel gestructureerd en zijn er duidelijke rollen. Daar ontbrak het aan en dat leidde tot chaotische toestanden. De ene dag is dit belangrijk en steek je er veel energie in en de volgende dag is dat niet meer belangrijk. Dingen waren helemaal niet door dacht. En dat is dus de thaise cultuur de vrijheid maakt ook dat er heel makkelijk geswitched wordt van wat belangrijk is.
Ik heb bijvoorbeeld een business plan opgezet  en uitgelegd wat daarin belangrijk was. Ze wilden een hek voor de olifanten en een nederlands bedrijf wilde dat misschien financieren als er een goede businessplan lag. De baas (Thai) begreep echt niet waarom de financier deze vragen zou moeten weten. De Thai is niet bezig met wat de zwakheden van het plan zijn.
Het was voor me nieuw om dagelijks de afhankelijkheid te voelen van elektriciteit en (stromend) water. Het is zo vanzelfsprekend. Ik merk dat ik nu meer geniet van een douche.
Ook om zo dichtbij de thaise cultuur te zijn was een geweldig mooie ervaring. Je maakt echt mee 24 uur per dag hoe zij in het leven staan. Je maakt mee dat iemand net te horen krijgt dat ze zwanger is, je maakt mee dat iemand een zelfmoordpoging doet, je maakt mee dat iemand malaria heeft gekregen.  In een hele korte tijd passeerde er even toch wel wat heftige dingen, zowel positief als negatief. Ik vond het leuk om met de jongens op te trekken. Ik gaf ze een beetje engelse les en af en toe grapjes maken.
De hoogtepunten in mijn reis. Het zijn niet echt hoogtepunten. De reis is een grote belevenis geweest, een groot hoogtepunt in mijn leven. Ik beleefde een groot gevoel van vrijheid 3 dagen op de brommer door de Bolaven Plateau in Laos.  Het was bijzonder om daar met een local zijn familie te ontmoeten en naar zijn huis (voor nederlandse begrippen hut) te gaan. De nieuwsgierigen gezichten, de gastvrijheid, de bezorgdheid vanwege de glas in mijn voet, het was bijzonder om mee te maken. Ik vond Angkor Wat ook erg bijzonder. Ongelofelijk wat ze gemaakt hebben. Je weet niet waar je moet kijken. Het snorkelen in Koh Chang en als ik goed nadenk kan ik wel veel meer dingen op gaan noemen.
Het is echt mijn reis geweest. Ik heb gedaan wat ik wilde. Ik kom als een rijker persoon terug in Nederland. Na mijn ervaring op elephants world heb ik de behoefte gekregen om naar huis te gaan. Ik had niet meer zo de behoefte om te gaan reizen. Ik wil weer mijn eigen bed, mijn vertrouwde vrienden en familie en ook gewoon nederland (brabant). Mijn rugzak zit figuurlijk vol met alle belevenissen.  Ik heb gevonden wat ik zocht deze reis.
Ik sluit mijn reis af met een grote glimlach en  een paar tranen. Tranen van verdriet als ik terug kijk naar wat er allemaal het laatste jaar is gebeurd. De gebeurtenissen waren de belangrijkste aanleiding voor deze reis. De glimlach van de trots dat ik 2,5 maanden alleen heb gereisd en prachtige mooie dingen meegemaakt heb.