De laatste dagen in Chang Mai heb ik het relaxt aangedaan en wat rond gewandeld en gefietst. Gewoon kijken wat er op mijn pad komt.
En dat was leuk, want in een van de tempels was het feest. Er was een monnik 60 jaar geworden. Om de tempel stonden allerlei eet tentjes. Je mocht met de thai mee eten gratis. Ze waren heel uitnodigend en vriendelijk. Want dat is Thailand wel, als je de lokale bevolking ontmoet zijn ze erg vriendelijk. Ik ontmoette daar  natuurlijk weer nederlanders, moeder met twee dochters. De drie hadden zoveel bekijks (knappe dochters) van de thai dat we zelfs op de foto moesten met de thai.

’s Middags even wat uitgerust en daarna een fiets gehuurd voor 40 bath en chang mai op de fiets verkend. Ik kwam nu makkelijker bij de mooiste plekjes van chang mai. Ik ben naar de grote tempel geweest. Ik heb aa n de voeten van de budah mijn wensen uitgesproken. Het was een mooie tempel. Daarna een parkje en toen naar de rivier een  terrasje gepakt. Het was wat met de fiets links rijden door het drukke verkeer. Ik werd gelukkig niet overhoop gereden. Het was druk dus er werd ook niet hard zo gereden. Af en toe moest ik wel denken van oh ja links rijden als ik een tegenligger tegen kwam. Het is niet verkeerd om het zo eerst met de fiets het verkeer geoefend te hebben. ’s Avonds kwam ik de duitsers tegen die ook de trekking hadden gedaan. Ik ging ‘s vanavond met hun even wat drinken.

De volgende dag ben ik naar de vrouwen gevangenis geweest. De gevangenen geven massages om zo een vak te leren om te leren om weer terug te kunnen keren in de maatschappij. Ik kreeg een thaise massage. Alle spieren werden opgerekt, ik ben twee centimeter gegroeid denk ik. Ik ontmoette daar een zwitsers meisje met nederlandse routes. Sprak vloeiend nederlands, maar wist nauwelijks iets van nederland. Dat was grappig. Met haar wat gedronken en ’s avonds gaan eten met een engelse jongen. Mijn engels wordt er zo wel steeds beter van. Ik ontmoet iedere dag weer nieuwe mensen.

Toen kwam de dag de reis naar Pakse, Laos. Ik vond het wel spannend. Hoe zou het allemaal gaan? Maar het ging allemaal eigenlijk heel soepel en het werd een leuke avontuurlijke reis. Om half 6 ochtends stond de taxi klaar bij mijn hotel en om 7 uur ging ik met vliegtuig naar ubon ratchatani. Het viel me al gelijk op dat er nauwelijks westerse toeristen in het vliegtuig zaten. Van het vliegveld moest ik naar het busstation en dat was weer aan de andere kant van de stad. Ik op de motor met backpack door de stad en zelfs een stukje tegen het verkeer in. Ik was ruim op tijd voor de bus naar Laos. Met de bus naar Laos en na 1,5 uur kwam ik bij de grens. Het liep allemaal vlotjes. Bij de grens van Laos had ik lang niet  alles ingevuld, van waar ik zou verblijven en geen pasfoto’s. Het was geen probleem, want ik kreeg zo mijn visum. En daarna weer de bus in naar Pakse die stond aan de andere kant van de grens op ons te wachten. Vanaf het busstation in Pakse daarna weer met de motor naar het centrum en rond 2 uur was ik gesetteld in een guesthouse.

Mijn eerste indruk is dat het hier erg rustig is en dus ook erg relaxt. Weinig toeristen (laag seizoen) en weinig verkeer en mensen in vergelijking met Thailand. Vandaag de buurt wat gaan verkennen en plannen gaan maken voor de komende dagen.