Ik ben langer in Ubud gebleven dan dat ik gedacht had. De nacht van de dag waarop ik wilde vertrekken naar Gili Air (een tropisch eilandje) werd ik ziek. Ik had koorts en voelde me erg zwak. Dan had ik het weer koud dan weer bloedheet. De volgende ochtend samen met de gastheer van de homestay naar de dokter gegaan. De dokter wilde nog even een dag wachten voor me te onderzoeken. Ze dacht mogelijk aan dengue. Deze tropische ziekte kun je pas zien na 48 uur in het bloed.
De volgende dag terug naar de dokter. Ik was nog verder verzwakt. Ik had diarree en was veel aan het drinken. De dokter liet wat bloed afnemen en ik moest mijn ontlasting laten controleren. Na een paar uur was het resultaat bekend. Er was geen bacterie, geen parasiet en geen dengue gevonden.
De dokter gaf me diarreeremmer met veel drinken met ORS zou het zo over zijn. Ik werd zieker en zieker. De volgende dag kwam de dokter bij me op de kamer. Ze gaf me een paar injecties met paracetamol en iets laxerends. Niet veel later kon ik naar de wc en kon de steen in mijn darmen eruit. De ontlasting werd opnieuw onderzocht en nu was het raak. Meer dan raak, ik had een bacteriële en een parasitaire infectie. 7 dagen lang heb ik hiervoor medicijnen geslikt en met de dag werd ik een beetje beter.
Ik ben goed geholpen door de gastheer. Hij was zeer begaan met me en zorgde voor drinken en eten.

Maar de eerste week in Ubud. Ubud was niet echt wat ik er van verwacht had na de verhalen die ik er van gehoord had. Ik vond het een hele toeristische stad. Alles stond in het teken van de toerist. Ik vond het ook groot en overal waren wel restaurantjes, shopjes, guesthouses, ticketoffices, etc te vinden. Ik vond het weinig authentieks hebben.

In Ubud heb ik een scooter gehuurd. Ik ben naar de rijstvelden gereden. Ik vond de rijstvelden die ik tegen kwam als ik een zijweg in sloeg zoveel mooier als de toeristische rijstvelden.
Een andere dag ben ik met een Amerikaanse naar een waterval gereden in de buurt. Er was een Arabier die het leuk vond om selfies te maken. Het was er zo eentje die voor het beste plaatje op het randje van de afgrond ging staan. Er waren daar ook wat lokale kinderen aan het spelen in het water, dat was leuk om te zien. De waterval was erg krachtig. Je kon er onmogelijk onder gaan staan.
Ik ben met de Amerikaanse ook de camphuan ridge walk gaan doen. Het is een mooi wandelingetje. Ik ben niet heel actief geweest in Ubud. Af en toe een massage en verder lekker relaxen.
Dat ik ziek ben geworden heeft ook te maken gehad dat ik tijd nodig had om tot mezelf te komen.
De tijd van ziek zijn was ik ook even van bezinning.
Maar na het ziek zijn was het ook tijd om er voor te gaan. Los te laten wat me niet helpt en meer te genieten. Ik koos ervoor om naar Gili Air te gaan.