Het was ook woensdag prachtig weer maar niet voor skiërs. Het waaide erg had op de top. Daarom hadden we het programma aangepast en zijn we vandaag gaan langlaufen. Het was niet mijn ding. Het langlaufen. Na 5 meter viel ik al op mijn gat. Ik gaf niet op. Ik ging door. Op het programma stond 6 a 7 kilometer.  Het afglijden van een heuveltje was leuk maar het door zon richeltje langlaufen en dan ook nog eens heuveltje op was vermoeiend. Na 1,5 kilometer besloot ik er mee te stoppen. Ik vond het langlaufen niet leuk. Ik deed mijn langlauf schoenen uit en ik kon weer terug lopen. Ik ging buiten op het terras zitten in het zonnetje. Er was een wedstrijd afdaling gaande.
´s Avonds gingen we op de top van de berg eten. Met een pistebully gingen we er naar toe. Daar kregen we onder andere rendiervlees. Ik vond het niet zo lekker, maar smaken verschillen, want andere schepte zelfs twee keer op. Bergaf met de pistebully ben ik vooraan bij de chauffeur gaan zitten. Het is wel mooi speelgoed zon pistebully. Wie kan zeggen dat die (voor)in een pistebully heeft gezeten.
En ook woensdagavond kwam weer het noorderlicht tevoorschijn. Lang niet zo spectaculair als dinsdag, maar voor velen zou dit noorderlicht al geweldig zijn geweest. Na een half uur was iedereen al weer binnen.

De volgende dag splitste we ons op. Een groepje ging vrij skiën en een ander groepje kreeg ski of snowboardles.
Stapsgewijs kon ik na twee uur van de blauwe piste af met de pizzapunt en kon ik al wat gaan bochtjes gaan maken. Dit had ik niet verwacht, zo snel. Ik vond het leuk om zo weer mijn grenzen te verleggen.  Ik had wel even tijd een paar keer nodig om feeling te krijgen met het loslaten van de skilift. Het was de eerste keren een paar keer klunen geblazen. Op een gegeven moment ben je dat klunen zo beu, dan zorg je wel dat je niet te vroeg loslaat. Ik maakte nog bij de skilift toen ik losliet ook nog een mooie val. Ik ging helemaal gestrekt, daar lag ik dan. Ik kon niet meer opstaan. Gelukkig was daar Reimer die een ski bij me uitdeed, zodat ik weer kon gaan opstaan.
In de middag gingen we lunchen in een restaurantje naast de piste. Ik had er honger en dorst van gekregen. Het werd cola zonder prik met een pizza. Daarna gingen we verder met onze skills verbeteren. Ik ben op de blauwe piste gebleven.  Opnieuw noorderlicht. Niet normaal hoe vaak wij het noorderlicht hebben kunnen zien.

Ook vrijdag gingen we skiën.  In de middag ging een groep nog ijsklimmen. De één ging makkelijk naar boven, de ander moest met agressie zich zelf naar boven bikken. Iedereen bereikte de top. ´s Avonds hadden Hans en ik een massage. Het was een stevige massage. Beiden hadden we na afloop zere kuiten.

Zaterdag was weer zon mooie dag. Op het programma stond een bezoek aan het rendierenfarm en een huskysledentocht. Bij de rendierenfarm kregen we een korte uitleg over de rendieren en konden we daarna de rendieren eten geven. Als ze nog jong zijn moeten ze tam geworden. Maar eenmaal tam zijn ze best makkelijk. Ze aten bijvoorbeeld uit mijn hand en even neuzen wilde ze ook nog wel doen. De huskysledentocht was indrukwekkend. De huskyfarm had zon 180 honden voor de huskysafaris. Een hond deed een hele dag safari´s en dan had hij weer een dag rust.
Zo kon een hond op een dag op wel 50 kilometer moeten rennen. De honden waar verschillend van karakter tot angstige honden tot bijtgrage honden. Als de honden de indruk hadden dat we gingen vertrekken werden ze heel energiek en wilde ze zo snel mogelijk vertrekken. En het touw en ging los en sjoef we vertrokken. Ik was bestuurder en ik moest meteen op de rem gaan staan. Dit gaat me nu toch even te hard. We waren goed ingepakt en dat was ook wel nodig. Het was inmiddels kouder geworden. In het begin van de week had het gedooid, nu was het -10 graden.
Het was prachtig om zo met de honden door de natuur te rennen. Op de helft gingen we pauzeren en werden de worstjes weer tevoorschijn gehaald voor bij het vuur. We hadden weer zon lekker broodje worst met mosterd. We ruilden van chauffeur waardoor ik meer tijd had om foto’s te maken en te filmen.
’s Avonds ging de sauna bij het meer aan en was de hottub goed opgewarmd. Nu was het nog alleen nog even wachten op het noorderlicht. Dat kon eigenlijk niet uitblijven, want het was weer een heldere nacht. En ja hoor, na zoveel geluk deze week konden we de week ook nog eens afsluiten in een hottub met een drankje kijkend naar het noorderlicht.