Dinsdag was de mooiste dag van de week. Dit is de dag waar we op gewacht hadden. Het was de dag van het noorderlicht. Het was niet een beetje noorderlicht. Wat was dat fantastisch zeg. Zo overweldigend. Ik heb toch al best wat gezien tijdens mijn reizen. Ik heb bijvoorbeeld gijzers, vulkaan erupties, kokende modderpotten, warmwaterbronnen gezien. Maar het noorderlicht komt toch wel op 1. Het is zo indrukwekkend. We hadden de perfecte dag. Het was een strak heldere lucht. Er was al 4 weken geen noorderlicht hier meer gespot. Het noorderlicht had zich opgespaart want we kregen toch een prachtige show te zien. Het was ongelofelijk. Het is niet voor te stellen hoe het eruit ziet als je het nog nooit hebt gezien. Je moet het in het echt zien. Een camera of film kan niet vatten wat er allemaal om je heen gebeurd. Ik keek naar links van de horizon en zag een streep. Deze streep liep over mijn heen en kwam weer terecht aan de andere horizon. Beetje het idee van een mega regenboog, maar dan anders. We stonden op een ijsmeer waardoor je goed om je heen kon kijken wat er gebeurde.
In de begin van de avond zag je als je goed keek al grijze slierten in de lucht. In eerste instantie dacht ik dat is bewolking. Maar als ik goed keek zag je dat die slierten sterken werden. Dat was eigenlijk het “normale” noorderlicht. Maar wij hadden het geluk de noorderlicht speciaal te zien.

Het was drie jaar geleden dat het noorderlicht zich zo had getoond. Het dorp sprak er zelfs over. Als die het er over hebben, moet het wel bijzonder zijn geweest.
Even terug naar die sliert die sterk werd die liep van de ene horizon naar de andere. Op een gegeven moment gebeurde het. Het begon te dansen. Je zag recht boven je het noorderlicht als stralen zich uitbreiden en dat heel snel. Je wist gewoon niet waar je om je heen moest kijken. Het ging van wow, wauw, daar, niet normaal, jeeh, zo hé. Wat waren we enthousiast over wat we zagen. Dit was niet zo normaal een groene streep in de lucht. Het dansde van de ene horizon naar de andere met de kleuren groen en paars.
We bleven uren kijken.
Deze avond was er ook ’s avonds een sauna aan het meer. En dat betekende dat je naar afloop ook in het wak in het meer kon springen. Aan het meer hadden we ook een kampvuurtje gemaakt. Dus het was zo een relaxt avondtje. Ik zat bij het kampvuur. Ik sloeg de sauna over. Ik prepareerde het kampvuurtje aan het meer. Toen kwam Gerda naar me toe van dat het noorderlicht was begonnen.
Ze legde me uit wat het noorderlicht was. Fototoestel en statief bij de hand en foto’s maken en ondertussen ook genieten.  Ondertussen kwam de rest zo één voor één uit de sauna. In hun badjas liepen ze het meer op. Het wak deed er even niet toe. Het noorderlicht was even belangrijker. Ze hielden ze het toch lang uit zo op het meer. Het was ook niet zo koud. Ik schat min 5 ofzo.
Uiteindelijk gingen we met een wow gevoel naar bed.
Maar wat hadden we die dag nou eigenlijk gedaan. De dag was al mooi want we hadden een scootertocht naar boven op een berg gemaakt waar een amethistenmijn zich bevond.
Het duurde niet lang of twee scooters vielen al om in de bocht. Met wat hulp van onze begeleider was het weer snel verholpen. Zijn hulp was meerdere keren nodig om ons weer op het rechte pad te krijgen. Het was een leuke tocht door de bossen en hoe hoger we gingen hoe meer we sneeuw zagen in de bomen. Het was vandaag een helder blauwe lucht. Eenmaal boven op de berg was dat een prachtig gezicht met de besneeuwde bomen. We kregen een korte uitleg bij de amethistenmijn en konden daarna zelf de mijn in om ons amethist zelf te winnen. Ieder kwam terug met een klein geluksteentje. Aan het einde van de scootertocht konden we even vol gas over het meer scheuren. Met 60 kilometer over het meer was het genieten.
Het was een volle dag want we gingen ook nog eens ijsvissen toen we terug kwamen van het sneeuwscooteren. We hengelde de vissen één voor één uit het water. Nee, helaas. Het was leuk om een gat je maken in het ijs en te ervaren hoe dik het ijs is. Het hengeltje uitgegooid in het gat, maar er gebeurde helemaal niks.