Crisiscentrum Siquijor

Vanaf het moment dat we te horen kregen dat de veerboot niet meer uit vaarden, kwamen we in een soort van crisiscentrum terecht. De gestrandde reizigers werden door de tricycles gedropt in Diamond Siquijor. We kwamen met Amerikanen, Spanjaarden en later nog met Duitsers op deze plek te zitten.
Het begon dus met toen we hoorden dat de veerboot niet ging, dat er een mannetje op ons af kwam met het voorstel om met hem de oversteek te maken. We waren in dubio van wel of niet. We gingen rondom ons heen informeren op  de pier en we spraken met een Filipijnse vrouw. Zij adviseerde het niet te doen. Ze vertelde dat nu de veerboten niet gaan, omdat er in het verleden veerboten zijn uitgegaan, waarbij toen doden zijn gevallen. De Filipijnse regering wil niet de indruk laten wekken dat de veerboten onveilig zouden zijn en daarom annuleren ze sneller vaarten. Het is ook niet heel veilig om met zo’n vissersbootje in een storm de oversteek te maken. Het leek op dat moment het nog best te doen. Tegen het mannetje gezegd dat we het niet gingen doen en hij bracht ons naar Diaman Siquijor. Hij zou die dag nog een aantal keren langs komen om te peilen of we toch geen behoefte hadden. Ik vond het wel irritant worden, heb je dat mannetje weer. In Diamond raakte we aan de praat met een Amerikaan. Hij zat zelfs al op de veerboot toen hij er weer af moest.
De Amerikaan, de Spanjaarden, de Duitsers en wij allemaal hadden vluchten te halen. Dat ging niet lukken. De Amerikaan vertelde dat de coastguard (kustwacht) had besloten om alles stil te leggen.
We gingen op internet kijken en wat de Amerikaan ook zei klopte ook. Daar waar ze bij de pier over een typhoon praten (orkaan) bleek dat het meer op een tropische storm leek. ’s Avonds begon het te stormen op het eiland. Het was vergelijkbaar met een Nederlandse storm, niet een super storm. Bij de Spanjaarden was een vrouw een advocate. Met veel passie en emotie was ze bezig om er voor te zorgen dat ze toch naar de overkant kon. Ze vond dat ze niet zo goed Engels sprak en vroeg of ik voor haar wilde bellen naar vliegtuigmaatschappij. Het eerste kwartier heb ik gedaan, toen zij weer en toen had ze weer een ander gevonden die haar weer hielp. Het gesprek duurde uiteindelijk zon 50 minuten, voordat ze het voor elkaar kreeg.
Een Amerikaan grapte van; “Je hoeft hier niet weg. Je kunt hier je eigen reserveringsbureautje beginnen”.
We dachten vanwege de storm, dat morgen ook geen veerboten zouden uitvaren en dat werd waarheid helaas. Dat betekende voor ons dat we niet meer op tijd onze vlucht naar Nederland konden halen. Dan had Marjon een baalmoment en dan ik weer. De volgende dag hoorde we van de Amerikaan dat er om 17 uur contact zou zijn tussen de coastguard en de weermannen. Als de weermannen het vrij geven, zou het kunnen zijn dat er om 17 uur nog een boot zou gaan.
’s Middags waren we naar het dorpje gegaan om wat te wandelen. We wilden uit het crisiscentrum Diamond. Iedereen was bezig met informatie vergaren, vluchten verplaatsen en nieuwe vluchten zoeken. Vooral die Spaanse advocate was opgefokt en gestressd.
Om 17 uur even langs gelopen bij de pier en we hoorden dat de boten de volgende dag weer zouden gaan varen. Onze vlucht was inmiddels gecanceled door de vliegtuigmaatschappij en die vlucht konden we verplaatsen naar morgenmiddag.
De volgende dag de veerboot gepakt naar Dumaguette. We hadden daar een hotel gereserveerd voor 2 dagen geleden. Bij het hotel legden we onze situatie uit en we kregen alsnog een kamer. Het was een wat luxere hotel, dus we hebben even genoten. “Oh, wat fijn”, heb ik denk ik wel 10 keer gezegd. Fijn dat we dat van het eiland af zijn, fijn dat het nu weer duidelijk is dat we naar huis kunnen, fijn dat we veilig aan land zijn, fijn dat we een even kunnen ontspannen in het hotel, fijn dat we een lekker ontbijt krijgen en ga zo maar door.
Daarna vlogen we naar Manilla. We zitten hier in Makati de redlight district. Even een hele andere wereld.

Inmiddels stromen de nieuwsberichten binnen over de gevolgen van de tropische storm queennie. Drie mensen zijn omgekomen en 4229 mensen zijn gestrand. In verschillende plaatsen is veel wateroverlast geweest. Nieuwsbericht

 

 


Geef een reactie