Het regende ’s nachts en ook overdag in Ko Chang en ik had zoiets van dit is het moment om te gaan. De regenseizoen is nu toch wel echt losgebarsten. Het is een treurig gezicht de hele dag regen, lijkt wel nederland, niet iets om “happy” van te worden. Op mijn weg naar kanchanaburi heb ik Pataya aangedaan. Ik was wel benieuwd. Ik heb een grappig guesthouse gevonden. Het heet “ons moeder”. Het is ook een beetje een stamkroeg voor gepensioneerde nederlanders en dan kom ik daar tussen als jong ventje.  Ik heb een avond met de heren aan tafel gezeten. Het ging er ouderwets aan toe zoals het in een stamkroeg gaat, hele discussies over wie er nu wel of niet gelijk had en soms ook mooie verhalen. Hier kun je nog een broodje frikandelspeciaal krijgen of hutspot.
Maar je struikelt hier in pataya over de russen. Dat is een apart volkje. Een volk met totaal geen smaak, ik heb ze met de gele zwembroek van dries roelvink rond zien lopen, hawai bloezen. Ik ben niet zo geinteresseerd in mannen, maar wat zijn die russische mannen lelijk zeg. En sociale manieren kennen ze ook niet echt. Het barst hier ook natuurlijk van de nachtclubs. Het is nu laagseizoen dus de straten, de nachtclubs en de stranden zijn niet vol met mensen. Maar als ik de clubs zie dan moeten er in het hoogseizoen behoorlijk wat mensen op af komen. Als je door straten loopt hoor je geen mister tuk tuk?, maar meer “hello!”. Vrouwen die de aandacht proberen te trekken.  Ze kennen trouwens hier geen echte tuk tuks voor 10 bath kun je met de gedeelde taxi door heel pataya reizen.
Ze zijn nog steeds hier druk aan het bouwen met appartementen. De russen nemen Pataya over. Ik liep langs een hotel dat zelfs haar eigen pretpark had. Pataya is een aparte belevenis. Het is echt totaal anders dan de andere steden die ik bezocht heb en dat maakt het wel leuk.
Ik kwam ook nog een tarot lezeres (waarzegster) tegen. Ik had zoiets even kijken wat mijn leven gaat brengen. De meest verrassende was dat ik nog dit jaar zou trouwen. Ik kan het me niet voorstellen. De rest verklap ik niet, maar ik zou erg gelukkig worden. Vandaag naar Bangkok waar ik een nachtje blijf slapen en dan naar de Olifanten Opvangcentrum . Het zal wel een hele overgang worden, van Pattaya/Bangkok naar de rust van de natuur.