Je  hebt soms van die dagen die je wilt blijven herinneren. Vandaag is er een van. Een dag met tegenslagen, maar ook met hele mooie momenten.
Om 9 uur gingen we vanaf de guesthouse op pad. Het ging een langere rit worden dan de vorige keer. We gingen nu naar tempels die wat verder waren gelegen. Als eerste werd er wiskey getankt. De benzine wordt hier verkocht in wiskey flessen. Aangekomen aan de tempel waren er opnieuw de chinezen. Na het bezichtingen van de tempel liep ik nog langs de souvenirs winkeltjes. Ik had het beter niet kunnen doen. Ik werd  niet goed van de gillende vrouwen die ook nog aan je zitten, om voor een dollar iets van ze te kopen. Beetje geirriteerd liep ik verder. Maar daar stond een paaltje en ik zag dat paaltje niet. Boem ik met mijn been tegen dat paaltje aan. Ik was nog geirriteerder. Gelukkig was het een klein wondje maar het deed best wel zeer. Naar de volgende bestemming een waterval. Ik kon mijn energie even goed kwijt met het beklimmen van de berg naar de waterval  wandeling 1600 meter omhoog. Aangekomen op de top had ik zoiets van ok, dit is het? Een gids sprak me aan. Hij heeft met mij een half uur de geschiedenis van cambodja en de politiek van cambodja doorgenomen.  Mooi, dat hij daar rustig even de tijd voor nam met mij. Hij ging me daarna rondleiden. In de rivier lagen allerlei stenen met tekeningen. We gingen als eerste door een natuurlijk gat in de stenen en volgde daarna het riviertje. Aangekomen bij de waterval had ik zoiets van, ik ga er ook gewoon onder ook. Nu of nooit. Het was heerlijk, zon douche zou ik thuis ook willen hebben. Het was zelfs heilig water uit het riviertje.  Daarna nog even gegeten en je kunt best afdingen daar. Die prijzen  voor gerechten van 5 dollar die kun je ook voor 3 dollar krijgen met een cola.  Op naar de volgende tempel, maar we waren nog niet 100 meter verder met de tuk tuk of de brommer begaf het.
De chauffeur kreeg het niet meer aan de praat. Een frans stelletje kwam langs  met hun tuk tuk en zij stopte voor ons om ons te helpen. Hun chauffeur ging ook de gang met de brommer. Ze deden hun best, zelfs een fietspomp kwam aan de pas en er kwam zelfs benzine in de ogen van de chauffeur. Snel water, gelukkig was het niet ernstigs. Maar we konden dus niet verder. Er was een monteur gebeld voor de brommer. Ik moest de tuk tuk van de zandpad naar de harde weg duwen en daarna mocht ik met het frans stelletje mijn weg vervolgen. Mijn chauffeur zou wachten op de monteur. Ik had een beetje dubbel gevoel erover. Kan ik hem daar wel laten staan? Maar ben toch metde fransen mee gegaan naar de volgende tempel. Ik had deze tempel al gezien, maar dat vond ik niet zo erg. Nadat we terug kwamen stond daar gelukkig mijn chauffeur. De brommer deed het ineens weer, er was geen monteur voor aan te pas hoeven te komen. Het was al weer laat in de middag geworden. We bekeken snel nog een tempel en daarna wilde ik naar de tempel die op een heuvel ligt bij angkor wat, waardoorje een mooi uitzicht hebt voor een zonsondergang.
Ik was niet de enige met die gedachten. Ik kon in een rij gaan staan als ik naar boven wilde. En daar waar ik bang voor was gebeurde. Na half 6 mocht je niet meer naar boven. Ik zou in de vorige groep hebben gezeten die naar boven mocht. Dat was balen, allerlei teleurgestelde mensen probeerde nog naar boven te komen, geld geven, zielige verhalen. Niks werkte. Daarna snel van de heuvel afgegaan om nog een glimp op te vangen van angkor wat. Mijn chauffeur wilde al weer terug naar de guesthouse, maar hij moest van mij nog even stoppen bij angkor wat. Het was een mooie zonsondergang. Rond 7 uur waren we terug bij de guesthouse.
Deze dag was een mooi voorbeeld van hoe je van een down weer een up maakt.